Φτηνή Κόλλα

[Verse 1]
Το κόκκινο τακούνι στο μπαλκόνι της Κυψέλης,
Τρίτη απόγευμα, Νοέμβρη, κι η κόλλα δεν έπιανε.
Ο αέρας μύριζε πετρέλαιο και βρεγμένο χώμα.
Κοίταζες τα χέρια σου, γεμάτα μαύρο χρώμα.

[Chorus]
Φτηνή κόλλα, τα όνειρά μας.
Κρατούσε ίσα-ίσα για το βράδυ.

[Verse 2]
Το προσκλητήριο στο ψυγείο που βούιζε παράφωνα.
«Θα 'μαστε οι πιο όμορφοι», μου είπες, μες στ' αληθινά, στα ψεύτικα.
Ένιωθα το κρύο απ' το πλακάκι στο γυμνό μου πόδι.
Η πόλη έξω έκαιγε τα φώτα της σαν ζάρι.

[Chorus]
Φτηνή κόλλα, τα όνειρά μας.
Κρατούσε ίσα-ίσα για το βράδυ.

[Bridge]
Και τώρα μετράω τα χρόνια, όχι τα κέρματα.
Άλλη γεύση το αλάτι στις ραφές από τα δέρματα.
Μια περιέργεια μόνο, για το πώς αντέχει κάτι.
Πώς γίνεται το τίποτα, παλάτι.

(Music fades to near silence for 3-5 seconds)

[Outro]
Τελικά… το τακούνι κράτησε.