Κέρματα για τον Ήλιο

[Verse 1]
Μετράω τα κέρματα στο μάρμαρο του μπαρ,
σαράντα επτά ευρώ, Τετάρτη βράδυ.
Το δέρμα σου μυρίζει άμμο από άλλη ακτή,
κι όχι το πετρέλαιο εδώ απ’ το καρνάγιο.

[Chorus]
Το σώμα σου ναός
κι εγώ ξυπόλητος προσκυνητής.
Σου δίνω κέρματα για τον ήλιο,
μη φύγεις, μη χαθείς.

[Verse 2]
Κοιτάς τη ρωγμή πάνω απ’ το ψυγείο.
«Θέλει φτιάξιμο», λες, μ’ ένα χαμόγελο ξένο.
Για σένα ο κόσμος είναι κάτι που αγοράζεις,
για μένα, κάτι που επιμένει σπασμένο.

[Chorus]
Το σώμα σου ναός
κι εγώ ξυπόλητος προσκυνητής.
Σου δίνω κέρματα για τον ήλιο,
μη φύγεις, μη χαθείς.

[Bridge]
Δικό σου.
Το αλάτι.
Δικό σου.
Το καρφί.

[Outro]
Μένει η μυρωδιά σου στο παλιό μου το μπουφάν.
Ένα νόμισμα από ξένη χώρα.