ELDUR Í MÉR

Þegar fjöllin kalla,
og nóttin opnar faðm sinn,
stíg ég út úr skugganum,
og finn aftur minn styrk.

Eldur í mér, láttu mig loga,
yfir hafið, gegnum nóttina.
Eldur í mér, lýstu mér leiðina,
þar til morgunn finnur mig.

Ég er enn hér,
ég er á leiðinni heim.
Eldur í mér…
slokknar aldrei meir!

Gamlar raddir sofa í klettum,
söngvar þeirra fylgja mér enn.
Undir stjörnum finn ég slóðina,
sem leiðir mig gegnum myrkrið heim.

Þótt stormurinn rífi himininn sundur,
og sjórinn gleypi sporin mín,
mun neistinn lifa, mun hjartað slá,
ég læt hann ekki deyja.

Eldur í mér, láttu mig loga,
yfir hafið, gegnum nóttina.
Eldur í mér, lýstu mér leiðina,
þar til morgunn finnur mig.

Ég er enn hér,
ég er á leiðinni heim.
Eldur í mér…
slokknar aldrei meir!

Ef allt sem ég þekki hverfur,
og hafið tekur öll mín spor,
mun neisti lifa undir ösku,
og kalla mig aftur heim.

Eldur í mér!
Láttu himininn loga!
Eldur í mér!
Láttu fjöllin svara!

Yfir hafið, yfir tímann,
gegnum myrkrið rís ég enn!
Eldur í mér…
slokknar aldrei meir!

Ooooh… Eldur í mér…
Ooooh… Ég er enn hér…