Pusty korytarz

Tytuł: „Zanim zgaśnie blask”
​[Zwrotka 1: On – spokojny, lekko chłodny flow]
Znowu piszesz po nocy, chociaż miało nie być nic,
Mówisz, że to przez wspomnienia, że nie możesz z tym tak żyć.
A ja patrzę w telefon i nie wiem, co mam w ogóle napisać,
Wszystko pękło na pół, kiedy zacząłem uciekać.
Nie szukaj winnych tam, gdzie samiśmy spalili most,
Ja chciałem ciszy w głowie, ty miałaś do mnie żal i złość.
To nie miało tak skończyć się... ale znowu zepsułem plan,
Zostaje dym i puste słowa, które w ciemnościach sam mam.
​[Refren: Oboje – melodyjnie, z pogłosem]
Bo w głowie szum, a w sercu tylko chłód,
Mówiłeś: „to nic”, a zabrałeś mi mój świat.
Zostaje dym, z obiecanych pięknych złudzeń,
Tkwimy w tym sami – czy to miłość, czy to grzech?
(Ona) Płonę raz jeszcze, chociaż dobrze znam ten żar...
(On) Znowu uciekam, chociaż wciąż trzymam twój ślad.
​[Zwrotka 2: Ona – mocniejsza, pewna siebie, z pazurem]
Nie rób ze mnie wariatki, nie tłumacz mi swoich póz,
Twoje „przepraszam” ma smak najtańszych, gorzkich róż.
Mówiłeś: „tylko moment”, a przez ciebie płonął dom,
Teraz zbieram skorupy i buduję nowy pion.
Nie odpisuję na te wiadomości pisane po pijaku,
Nie szukaj mnie w tłumie, nie ma mnie już w tym bolesnym tracku.
Zamykam drzwi na cztery spusty, skończył się twój kredyt zaufania,
Teraz ja piszę zasady, koniec tego kłamania!