ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΠΡΙΝ ΣΑΡΡΑΝΤΑ ΧΡΟΜΙΑ

ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΠΡΙΝ ΣΑΡΡΑΝΤΑ ΧΡΟΜΙΑ
Δεν ξέραμε τότε τι θα ακολουθήσει.
Εσύ, ψηλός κορίτσαρος, το γούστο και η κομψότητα όλα μαζί σε ένα ,αμίλητη, περήφανη, ακατάδεκτη ..
κι εγώ να προσπαθώ να χωρέσω στα όνειρά σου.
Τον Δεκέμβρη του ΕΝΝΕΝΗΝΤΑ δώσαμε όρκους και γίναμε ένα .
Μετά ήρθαν οι πόλεις, οι μεταθέσεις, οι αλλαγές.
Κι εσύ εκεί.
Να φτιάχνουμε από την αρχή το σπίτι μας
κάθε φορά.

Γιωτάκι,
όπου κι αν πάμε, είμαστε μαζί.
Κι όταν η ζωή μας πιέζει,
εσύ είσαι αυτή που μένει.
Δεν χρειάζομαι τίποτα περισσότερο
από ένα βλέμμα σου
και τη θάλασσα μπροστά μας.
Χρόνια πολλά, αγάπη μου.

Στη Θεσσαλονίκη ήρθε η Άννα.
Το πιο όμορφο πράγμα που κάναμε μαζί.
Την είδαμε να μεγαλώνει,
να ανοίγει τα φτερά της
και να φεύγει μακριά.
Κι εσύ, πάντα δίπλα της.
Μια μητέρα που δεν σταμάτησε ποτέ
να δίνει, να στηρίζει, να αγαπά.
Όπως έκανες και με μένα
όλα αυτά τα χρόνια.

Δεν ήταν όλα εύκολα.
Υπήρχαν πράγματα που μας πλήγωσαν
και συνεχίζουν να μας βαραίνουν.
Αλλά τα περνάμε μαζί.
Αυτό είναι το δικό μας.
Όχι η τέλεια ζωή.
Η ζωή που δεν αφήσαμε να μας χωρίσει.

ΑΓΑΠΗ μου,
σαν σήμερα γεννήθηκες και το μόνο μου δώρο είναι ένα χάδι και μια ματιά, που στα δύσκολα τα λέει όλα .
Ακόμα θέλω να φύγουμε μαζί,
να βρούμε μια παραλία,
να γελάσουμε με τα ίδια πράγματα.
Στο Πόρτο Ράφτη,
σε ένα ταξίδι στη Ρώμη ,
ή απλώς δίπλα σου.
Χρόνια πολλά ΕΞΥΠΝΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΥ ΠΛΑΣΜΑ
Κι αν είχα να διαλέξω ξανά,
θα διάλεγα εσένα.