رفتن محمدرضا از بیرجند تا تهران

محمدرضا پا شد، گفت من کم نمیارم،
هرچی سخت‌تر بشه، محکم‌تر برمی‌دارم.
کتابام روی میزن، هدفم توی سر،
امروز یه قدم جلو، فردا یه قدم بیشتر.

خسته شدم؟ آره، ولی وای نمیستم،
با هر تست اشتباه، قوی‌تر می‌شم.
راه آسون نیست، ولی منم آسون نیستم،
اگه زمین بخورم، دوباره بلند می‌شم.

از بیرجند تا تهران، مسیر رو می‌سازم،
با ساعت‌های مطالعه، آینده رو می‌سازم.
نه با شانس، نه با حرف، با تلاش و استمرار،
هر روز یه پله بالاتر، تا برسم به اون در!

[Chorus] 🔥
محمدرضا، ادامه بده، نذار رؤیا بمیره،
اگه راه دوره، قدمات باید بیشتر بره.
از بیرجند تا تهران، با امید و پشتکار،
یه روز می‌رسه که می‌گی: «دیدی شد؟ بالاخره شد!»

کم نیار، حتی وقتی سخته،
موفقیت مال کسیه که ادامه داده و ساخته.
امروز تلاش، فردا افتخار،
چشمت به هدف، دلت پر از امید و قرار! ❤️

یه تست سخت اومد؟ بگو دوباره بزن،
یه مبحثو نفهمیدی؟ بشین دوباره بخون.
نمره یا درصد، فقط یه ایستگاهه،
مهم اینه که هر روز، نسخه‌ی بهتری ازت باشه.

رقابت اصلی با دیروز خودته،
هرچی امروز ساختی، سرمایه‌ی فرداته.
گاهی باید تلویزیون خاموش، گوشی کنار،
چون رؤیا با «بعداً» نمیاد، می‌خواد تلاش مداوم و کار!

زیست و شیمی، فیزیک و ریاضی،
هر تست یه قدمه، به سمت اون روز طلایی.
یه روز روپوش سفید، یه روز دانشگاه،
ولی امروز فقط: درس، تلاش، ادامه، راه!

[Chorus] 🔥
محمدرضا، ادامه بده، نذار رؤیا بمیره،
اگه راه دوره، قدمات باید بیشتر بره.
از بیرجند تا تهران، با امید و پشتکار،
یه روز می‌رسه که می‌گی: «دیدی شد؟ بالاخره شد!»

از بیرجند شروع شد...
ولی پایانش هنوز نوشته نشده.
هر صفحه‌ای که می‌خونی،
هر تستی که حل می‌کنی،
هر بار که با وجود خستگی ادامه می‌دی...

داری فاصله‌ی بیرجند تا تهران رو کم می‌کنی. 🩺❤️

محمدرضا...
آرومت پیش برو، ولی وایسا نه.
تهران فقط یه شهره؛
این تلاش توئه که قراره تو رو بهش برسونه. 🔥
دمت گرم قهرمان ❤️🎤