disco polo o dziewczynie z warkoczami

[Verse 1]
Na ganku stygnie noc, a cola grzeje dłonie,
„Tęskniłem” — mówisz cicho, jakbyś sprawdzał, czy to wolno.
Znam twoje stare żarty, znam ten skrzypiący stopień,
lecz nie znam tylu prawd, które nosiłeś pod językiem.

[Chorus]
Więc mów, póki cola krąży z rąk do rąk,
póki noc nie zgasi naszych głosów.

[Verse 2]
Przyznaję: byłem zazdrosny, gdy wyjechałeś w świat,
i bałem się zadzwonić, żeby nie usłyszeć „za późno”.
Ty mówisz: „Myślałem o tobie przez niejeden trudny rok”,
a cisza między nami wreszcie nie jest murem.

[Bridge]
Nie cofniemy tych lat ani słów, których brak,
lecz ten ganek pamięta, jak zaczynał się nasz śmiech.

[Chorus]
Więc mów, póki cola krąży z rąk do rąk,
póki noc nie zgasi naszych głosów.

[Outro]
Dolej trochę, przyjacielu — jeszcze nie idźmy spać.