Nikt nie widzi, ile razy pękam

[Intro]
Nikt nie widzi, ile razy pękam,
kiedy zamykam drzwi i zostaję sam.
Na zewnątrz wszystko wygląda dobrze…
Ale nikt nie wie, co mam w środku.

[Zwrotka 1]
Uczę się żyć z tym, czego nie powiedziałem,
z ludźmi, których kochałem, a których już nie mam.
Tyle razy mówiłem „wszystko będzie dobrze”,
choć sam nie wierzyłem w ani jedno słowo.

Zasypiam późno, bo cisza za dużo mówi,
każde wspomnienie wraca, kiedy gasną światła.
Chciałbym choć raz nie być tym silnym,
chciałbym, żeby ktoś powiedział: „już nie musisz”.

Ale nie ma nikogo, więc wstaję sam,
oczy czerwone, lecz znowu idę w świat.
Może nie jestem silny — tylko nie mam wyboru,
bo życie nauczyło mnie walczyć po cichu.

[Refren]
Nikt nie widzi, ile kosztuje mnie uśmiech,
ile razy płakałem, kiedy nikt nie patrzył.
Mówią: „dasz radę” — więc mówię, że dam,
chociaż czasem sam już nie wiem, jak.

Mam tylko siebie, kiedy wszystko gaśnie,
tylko siebie, kiedy boli najbardziej.
I choć chciałbym, żeby ktoś został na zawsze,
to nauczyłem się przeżywać wszystko sam.

[Zwrotka 2]
Pamiętam ludzi, którzy mówili „zawsze”,
dziś ich imiona brzmią jak obce miejsca.
Nie pytam już, dlaczego odeszli,
bo odpowiedź pewnie i tak nic nie zmieni.

Dałem za dużo, dostałem za mało,
serce mam zmęczone, ale wciąż bije.
Może dlatego tak trudno mi ufać,
bo każdy, kto był blisko, zostawił bliznę.

Czasami chciałbym cofnąć te chwile,
nie mówić „kocham”, nie wierzyć nikomu.
Ale wtedy nie byłbym tym, kim jestem,
więc biorę ten ból i niosę go dalej.

[Refren]
Nikt nie widzi, ile kosztuje mnie uśmiech,
ile razy płakałem, kiedy nikt nie patrzył.
Mówią: „dasz radę” — więc mówię, że dam,
chociaż czasem sam już nie wiem, jak.

Mam tylko siebie, kiedy wszystko gaśnie,
tylko siebie, kiedy boli najbardziej.
I choć chciałbym, żeby ktoś został na zawsze,
to nauczyłem się przeżywać wszystko sam.

[Bridge]
Jeśli kiedyś zapytasz, czy było mi ciężko,
powiem „nie”, choć prawda będzie inna.
Bo nauczyłem się ukrywać łzy,
zanim ktokolwiek zdążył je zobaczyć.

I może kiedyś przestanie boleć,
może odnajdę spokój, którego szukam.
A jeśli nie — to trudno…
Nadal będę szedł.

[Outro]
Nikt nie został.
Ale ja zostałem.
I chyba właśnie dlatego
jeszcze się nie poddałem.