YANDIM BE GÜZELİM

Ah be güzelim…
Biz bu aşkı yaşamak için sevdik,
Birbirimizin canını yakmak için değil…

[1. Kıta]

Gece çöker, yine aklım sana gider,
İçimde susturduğum binbir keder.
Herkes beni güçlü sanır, ne bilsin,
Bir sen vardın, bir de bitmeyen geceler.

Sana verdiğim o kalbi geri alamam,
Adını içimden söküp de atamam.
Gururum kapında diz çökmeyi bilmez,
Ama seni özlemekten de kurtulamam.

[Ön Nakarat]

Bir yanım git diyor, bir yanım kal diye,
Kaç kere yenildim kendi kendime.
Seni unutmak kolay olsaydı eğer,
Bu gözler ağlar mıydı her gece yine?

[NAKARAT — güçlü, akılda kalıcı]

Yandım be güzelim, yandım da sustum,
Sen beni unuttun, ben sende kaldım.
Bir ömür verirdim bir gülüşüne,
Ben seni kaybettim, kendimi bulamadım.

Yandım be güzelim, duyanım olmadı,
Bu kalbin senden başka sultanı olmadı.
Dön desen dönemem, git desen gidemem,
Benim bu sevdamın bir çaresi kalmadı!

[2. Kıta — ritim biraz yükselir]

Masada iki kadeh, karşımda hayalin,
Duvarlarda yankılandı son sözlerin.
Dostlarım “unut” der, kolay mı be kardeş,
Bir ömürlük sevdanın silinir mi izleri?

Ne sana düşmanım ne kendime dostum,
Gülüşünü gördüğüm gün dünyaya doydum.
Şimdi herkes sorar, “Neden böylesin?”
Bir zamanlar ben de mutluydum, unuttum.

[Köprü — müzik düşer, vokal yanar]

Belki başka kollarda bulursun baharı,
Ben içimde saklarım son hatıraları.
Bir gün benim gibi seversen birini,
Anlarsın kalp kırmanın ne ağır olduğunu…

[Son Nakarat — davullar ve yaylılar yükselir]

Yandım be güzelim, yandım da sustum,
Sen beni unuttun, ben sende kaldım.
Bir ömür verirdim bir gülüşüne,
Ben seni kaybettim, kendimi bulamadım!

Yandım be güzelim, duyanım olmadı,
Bu kalbin senden başka sultanı olmadı.
Dön desen dönemem, git desen gidemem,
Benim bu sevdamın bir çaresi kalmadı!

[Outro — kısık sesle]

Ah be güzelim…
Seni unutamadım…
Ama artık eskisi gibi de sevemem…