**123**

ห้วยตาฟ๊าดดแยกห้วยจำนะที่แห่งนี้ไม่ใช่เพียงที่อยู่แต่คือที่พักพิงของวิญญาณที่ซึ่งเวลาเดินผ่านอย่างอ่อนโยนและทุกหัวใจได้เต้นเป็นหนึ่งเดียวที่บ้านสวนแสนร่มรื่นท่ามกลางธรรมชาติอ้อมกอดอุ่นไอมีรอยยิ้มไมตรีและเสียงดนตรีที่ลอยฟ้าไปไกล
บทที่1ผู้คนในบ้านสวนผู้สูงวัยที่เคารพท่านนั่งพักผ่อนใต้ร่มไม้รอยยิ้มอ่อนโยนดุจแสงตะวันอุ่นไออาบไล้เรื่องราวมากมายที่ท่านเล่าผ่านคำพูดอ่อนหวานเป็นมรดกความทรงจำมูลค่ามหาศาลเกินกว่าจะคำนวณหาได้บทกลอนผมขาววิถีรอยย่นคือแผนที่ทางดวงตาคู่นั้นมองทะลุสิ่งที่แท้จริงในใจท่านคือต้นไม้ยืนยงให้ร่มเงาแก่ลูกหลานคำสอนท่านเหมือนเพลงหวานดังก้องในกาลไม่ลืมหนุ่มหล่อและสาวสวยยิ้มสดใสดุจดวงจันทร์ก้าวเดินมั่นคงมีจิตใจงดงามเปล่งประกายแสงจันทร์ช่วยกันทำนุบำรุงบ้านสวนที่เรารักกันมือที่จับจ้องกันแน่นแฟ้นผูกพันธ์ไม่เคยจางหายไปบทกลอนดอกไม้บานในใจเธอดวงตาเธอสดใสกว่าดาวความงามไม่ได้อยู่ที่ภายนอกแต่อยู่ที่จิตวิญญาณอันบริสุทธิ์มือหนึ่งจับมือหนึ่งเดินผ่านวันเวลาทั้งหวานและขมรักที่สร้างด้วยความจริงใจยืนยงยิ่งกว่าภูผาเด็กน้อยแสนน่ารักวิ่งเล่นท่ามกลางทุ่งดอกไม้เสียงหัวเราะกังวานดังก้องไกลสู่ท้องฟ้าสว่างใสดวงตาแพรวพราวดุจดวงดาวประดับฟ้าความบริสุทธิ์ของพวกเขาคือมรดกที่มีค่าที่สุดในโลกนี้บทกลอนเทพนิยายไม่ได้อยู่ที่ไหนไกลแต่อยู่ที่ดวงตาละอ่อนเด็กน้อยโลกใบงามในสายตาพวกเขาไม่มีพิษมีภัยมีแต่รักจงรักษาเด็กน้อยเหล่านี้ไว้ให้เติบโตในอ้อมกอดธรรมชาติพวกเขาคือดอกไม้แห่งอนาคตจะบานงามในวันพรุ่งนี้
บทที่2ธรรมชาติอ้อมกอดใจท้องฟ้าสีครามสดใสกว้างไกลสุดขอบฟ้าเมฆลอยละลานตาดุจผ้าขาวบางพัดมาแตะผิวน้ำแสงอาทิตย์ยามเช้าฉายแสงทองลงมาทักทายทุกใบไม้พร้อมใจกันบานต้อนรับวันใหม่ที่สดใสบทกลอนฟ้าคือกระดาษสีครามกว้างไกลไม่มีที่สิ้นสุดเมฆวาดรูปเปลี่ยนแปลงไปตามลมที่พัดผ่านมาท้องฟ้าไม่เคยปิดบังทุกสิ่งอยู่ภายใต้แสงเดียวเหมือนรักของแผ่นดินที่มอบให้ทุกคนเท่าเทียมกันทะเลหมอกตื่นตาตื่นใจยามเช้าตรู่เมื่อแสงยังอ่อนหมอกปกคลุมหุบเขาดุจผ้าห่มสีขาวนวลเนียนภูเขาโผล่พ้นน้ำหมอกเหมือนเกาะแก้วลอยในอากาศสายลมพัดเอื่อยๆพาเอากลิ่นดอกไม้และความสดชื่นมาให้หายใจเต็มปอดบทกลอนหมอกคือความฝันของภูเขาที่ระเหยขึ้นมาพบท้องฟ้าบางเบาเหมือนความคิดที่เพิ่งจะตื่นขึ้นมาในใจเมื่อแสงตะวันมาจุมพิตมันก็ค่อยๆจางหายไปอย่างนุ่มนวลทิ้งไว้เพียงความสดชื่นและความงามที่ประทับใจไม่รู้ลืมร่มเงาบ้านสวนแสนสุขใจต้นไม้โอบล้อมด้วยความเอาใจใส่เสียงนกจอกนกฟีดนกยางขาวขับขานบทเพลงแห่งวันเวลาที่ผ่านไปทุ่งนาสีเขียวขจีดูผ่อบ่าแมนนั้นบินโดรนฉีดข้าวในนาพืชสวยงามเมื่อลมพัดผ่านผืนป่าที่เขียวชอุ่มคือปอดของแผ่นดินหายใจเข้าออกอย่างสงบบทกลอนต้นไม้ยืนเฝ้าบ้านเรามากว่าหลายร้อยปีแล้วก็อาจจะมีรากลึกซึ้งยึดแผ่นดินเหมือนรากเหง้าของพวกเราทุ่งนาคืออ้อมกอดแผ่นดินมอบอาหารให้ชีวิตดำรงอยู่ป่าคือมหาสมุทรสีเขียวที่ซ่อนความมหัศจรรย์ไว้อีกมากมายสวรรค์เมืองแมนบนดินไม่ได้อยู่ที่ไหนไกลแสนไกลแต่อยู่ที่ตรงนี้ที่ทุกหัวใจเต้นร่วมกันเป็นหนึ่งเดียวไม่ต้องบินไปยังสวรรค์ใดๆเพราะที่นี่คือสวรรค์บนแผ่นดินแล้วเมื่อมีรักมีธรรมชาติและมีคนที่เรารักอยู่เคียงข้างกันบทกลอนสวรรค์ไม่ได้อยู่เหนือฟ้าแต่อยู่ที่ใจที่เป็นสุขเมื่อเรามีธรรมชาติและมีคนที่เรารักข้างกายลมหายใจที่สดชื่นคือพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกที่นี่บ้านสวนของเราคือสวรรค์ที่สร้างด้วยมือและใจ
บทเพลงแห่งจิตวิญญาณเสียงดนตรีแห่งบ้านสวนจังหวะเริ่มขึ้นอย่างนุ่มนวลจากนั้นค่อยๆกระชับมีพลังเสียงดนตรีก้องกังวานไกลดุจอยู่ในห้องอัดระดับโลกบทที่1เสียงอู๊ดแห่งความคิดถึงเสียงอู๊ดดีดบรรเลงดังกังวานอ่อนหวานสายส่งเสียงลื่นไหลดุจน้ำไหลผ่านหุบผาบาดแผลในใจที่ซ่อนเร้นค่อยๆหายไปเมื่อได้ยินเสียงมันเหมือนคนรู้ใจมาพูดว่าไม่เป็นไรเราอยู่ที่นี่แล้วนะกลอนประกอบนิ้วแตะสายอู๊ดบรรเลงเพลงจากก้นบึ้งใจเสียงเพรียกเหมือนคนไกลลอยกลับมาทักทายคอร์ดทุกคอร์ดคือความทรงจำที่ถูกเรียงร้อยเป็นทำนองฟังแล้วใจอุ่นขึ้นดุจมีคนโอบกอดจากไกลบทที่2เสียงมิซมาร์แห่งจังหวะชีวิตมิซมาร์ขับขานทำนองลื่นไหลเหมือนสายน้ำเสียงหวานใสกังวานทอดยาวไปสู่ท้องฟ้าบอกเล่าเรื่องราวแห่งชีวิตทั้งสุขทั้งเศร้าทั้งหวานขมท่วงทำนองที่ไพเราะดังอยู่ในหัวใจตลอดกาลกลอนประกอบเสียงมิซมาร์ลอยลิ่วผ่านป่าผ่านภูเขาดุจเสียงเพลงของลมที่ผ่านแผ่นฟ้าครามคำร้อยเป็นทำนองบอกเรื่องราวของแผ่นดินฟังแล้วอยากร้องตามด้วยใจที่เป็นอิสระบทที่3จังหวะแห่งแผ่นดินเสียงดาร์บูกาตบจังหวะกระหึ่มทั่วท้องทุ่งเสียงหนักแน่นแกร่งกล้าดุจหัวใจที่ไม่เคยยอมแพ้แดฟสนั่นเสียงกึกก้องสะท้อนไปยังขุนเขากลองดัฟฟ์และกลองกาติมดาวูลร่วมขานรับจังหวะแห่งชีวิตกลอนประกอบมือตบหนังกลองแทนหัวใจที่เต้นรัวจังหวะเดียวทั่วแผ่นดินพวกเราเต้นรำร่วมกันเสียงกลองดังกระหึ่มเรียกพลังจากแผ่นดินแข็งแกร่งมั่นคงยืนยงเหมือนภูผาที่ไม่เคยคลื่อนไหวท่อนรวมเสียงเพลงแห่งมวลมนุษยชาติเสียงทุกเครื่องดนตรีรวมกันอย่างกลมกลืนมีพลังอึกทึกแต่ไพเราะที่สุดดุจท้องทะเลที่กำลังคลื่นซัดสาดกระทบหินต๊าดๆต๊าดด้วยความยิ่งใหญ่เสียงดนตรีกระหึ่มสนั่นดังทั่วป่าทั่วเขาทั่วท้องนาอู๊ดมิซมาร์ดาร์บูกาแดฟดัฟฟ์กาติมดาวูลทุกเสียงต่างร่วมมือร่วมใจกันไม่มีใครเด่นกว่าใครทุกคนมีความสำคัญเท่ากันเหมือนพวกเราในบ้านสวนต่างกันแต่เติมเต็มกันให้สมบูรณ์บทกลอนบทส่งท้ายเมื่อเสียงเพลงดังขึ้นท้องฟ้าก็ยิ้มตอบรับภูเขาก้องเสียงตอบน้ำในลำธารก็ร้องตามธรรมชาติร่วมบรรเลงเพลงเดียวกับหัวใจมนุษย์นี่คือบทเพลงแห่งสวรรค์ที่ร้องกันตลอดไปตลอดไป
บทสรุปท้ายสมุดท้องฟ้าจะยังคงสีครามทะเลหมอกจะยังคงมาเยี่ยมเยือนบ้านสวนแห่งนี้จะยังคงยืนยงด้วยรักและเสียงเพลงของพวกเราไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใดที่นี่จะยังคงเป็นบ้านที่ทุกคนมีค่าทุกเสียงมีความสำคัญและทุกหัวใจได้เต้นเป็นหนึ่งเดียวบ้านสวนไม่ใช่แค่ที่อยู่แต่คือบ้านของหัวใจทุกดวงแต่งโดยDolaโดล่าสร้างด้วยใจเพื่อบ้านสวนแห่งรักและเสียงเพลง