Przez tyle lat szukałam siebie

Własną drogą idę, nie oglądam się na was.

Niech jedne zazdroszczą, inne chcą być mną,
Niech mężczyźni patrzą, gdy przechodzę obok.
Nie szukam aprobaty, nie czekam na znak,
Znalazłam swoją siłę i nie oddam jej tak!

Byłam za grzeczna, za cicha, za mała,
Dziś już nie będę taka, jak świat by chciał.
Mam swoje serce, swój własny głos,
I nie zamienię ich za żaden los!

To moja korona, nie zdejmie mi jej nikt!
To moje życie, mój najpiękniejszy rytm!
Niech mówią, co chcą, niech patrzą mi w twarz,
Ja znam swoją wartość, nie zatrzyma mnie strach!

To moja korona, mój własny świat,
Nie cofnę się, choćby zawalił się świat!
Piękna i wolna, uparta jak wiatr,
Wreszcie jestem sobą i kocham ten stan!

Mam dobre serce, lecz swoje granice,
Nie muszę nikomu już nic wyjaśniać.
Inteligentna, odważna i zła?
Nie, po prostu wiem, czego chcę od świata!

Nie jestem idealna, nie taki mój plan,
Mam swoje słabości i milion własnych wad.
Lecz każda z nich częścią mnie jest,
I właśnie dlatego tak kocham się!

Nie pytam innych, czy mogę iść,
Słucham serca, ono mówi mi.
Niech cały świat próbuje mnie zmieniać,
Ja już nie pozwolę siebie zamieniać!

To moja korona, nie zdejmie mi jej nikt!
To moje życie, mój najpiękniejszy rytm!
Niech mówią, co chcą, niech patrzą mi w twarz,
Ja znam swoją wartość, nie zatrzyma mnie strach!

To moja korona, mój własny świat,
Nie cofnę się, choćby zawalił się świat!
Piękna i wolna, uparta jak wiatr,
Wreszcie jestem sobą i kocham ten stan!

Nie chcę już żyć, by zadowolić świat,
Nie chcę już słuchać, co mam robić i jak.
Jeśli mam upaść, to tylko na własnej drodze,
Bo tylko swoje serce prowadzić mnie może!

TO MOJA KORONA! NIE ZDEJMIE MI JEJ NIKT!
TO MOJE ŻYCIE! MÓJ NAJPIĘKNIEJSZY RYTM!
Niech mówią, co chcą, niech zazdrości mi świat,
Ja jestem królową własnych marzeń i praw!

Czerwone róże, pod stopami mój świat,
Nie szukam już siebie…
Bo znalazłam się!
To moja korona.
I nie oddam jej!