⚔️ «Σκιές του Αλεξάνδρου»

[INTRO – ψίθυρος / αργό riff]

Από τις όχθες του Αξιού,
μια φλόγα γεννιέται ξανά.
Ένα βλέμμα κοιτάζει την Ανατολή…
κι ο κόσμος κρατάει την ανάσα του.

[VERSE 1]

Γεννήθηκε γιος μιας μικρής γης,
μα ο ορίζοντας δεν του αρκεί.
Με σίδερο, άλογο και φωτιά,
βαδίζει εκεί που κανείς δεν τολμά.

Πέρασε βουνά, πέρασε θάλασσες,
με χίλιες φωνές πίσω του να κραυγάζουν.
Από την Πέλλα ως την Περσία,
ένα όνομα χαράζει την ιστορία.

[PRE-CHORUS]

Και όταν ο ήλιος πέφτει στη γη,
η σκιά του ακόμα προχωρεί…

[CHORUS]

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!
Γιε της Μακεδονίας!
Με το σπαθί σου έσκισες
τα σύνορα της ιστορίας!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!
Δεν λύγισες μπροστά στη μοίρα!
Απ' την Ελλάδα ως την Ινδία,
άναψες στον κόσμο μια αιώνια σπίθα!

[VERSE 2 – γρήγορο riff]

Γρανικός! — το πρώτο χτύπημα!
Ισσός! — ο φόβος αλλάζει στρατόπεδο!
Γόρδιος δεσμός — δεν περιμένει,
με μια λεπίδα το πεπρωμένο κόβει.

Η Αίγυπτος σηκώνει το βλέμμα,
κι ένας νέος βασιλιάς στέκεται εκεί.
Στην άμμο χτίζεται μια πόλη,
κι αποκτά το όνομα που θα μείνει στη γη.

[BREAKDOWN]

Μα πόσο μακριά μπορεί να πάει
ένας άνθρωπος κυνηγώντας το τέλος;

Πέρα απ' τον χάρτη!
Πέρα απ' τον φόβο!
Πέρα απ' ό,τι γνωρίζει ο άνθρωπος!

[CHORUS]

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!
Γιε της Μακεδονίας!
Με το σπαθί σου έσκισες
τα σύνορα της ιστορίας!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!
Κι αν το σώμα σου χάθηκε στη νύχτα,
η σκιά σου ακόμα καλπάζει
σε κάθε άκρη του κόσμου!

[SOLO – κιθάρα, γρήγορο και μελωδικό]

[BRIDGE – αργά, κινηματογραφικά]

Στα τριάντα σου χρόνια
είχες δει περισσότερη γη
απ' όση ένας άνθρωπος
θα μπορούσε να ονειρευτεί.

Κι όμως…

η Ανατολή δεν ήταν το τέλος.

Ήταν μόνο
η επόμενη αυγή.

[FINAL CHORUS – τεράστιο]

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!

Η Πέλλα φωνάζει τ' όνομά σου!
Οι δρόμοι κρατούν τα βήματά σου!

Κι όσο ο χρόνος θα γυρίζει,
κι όσο η ιστορία θα μιλά,
ένας ιππέας θα καλπάζει
μέσα στη φλόγα του ουρανού!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ!

Ο κόσμος δεν σε ξέχασε.

[OUTRO – χαμηλό riff]

Ένα άλογο στον ορίζοντα…
μια λόγχη στον ουρανό…
και μια σκιά που ακόμα ταξιδεύει.

Μακεδονία.
Αλεξάνδρεια.
Ιστορία.

Fade out.