அவள் போதும்

அவளின் அந்த கண்ணங்கள் அழகாய் தோன்றவே
அவள் சிரிக்க
அவள் சிரிக்க நாம் எதையும் செய்கிறோம்
எதையும் இழந்த போதிலும்
நாம் தொலைந்த போதிலும்

அவள் போதும்
அவள் போதும் என்றே தான் வாழ்கிறோம்

ஒரு ஞானம் ஒரு போதும் பிரியக்கூடாதே
என் உயிரே என் உயிரே நீ அழக்கூடாதே
நீ கண்ட கனவு எதுவுமே கலையக்கூடாதே
நான் இருக்கும்நாள் வரைக்கும் நீ அழக்கூடாதே

தேவதை கதை கேட்ட போதெல்லாம்
நிஜம் என்று நினைக்கவில்லை
நேரில் உன்னையே பார்த்த பின்பு நான்
நம்பி விட்டேன் மறுக்கவில்லை

அதிகாலை விடிவதெல்லாம்
உன்னை பார்க்கும் மயக்கத்தில்தான்
அந்தி மாலை மறைவதெல்லாம்
உன்னை பார்த்த கிறக்கத்தில்தான்

நான் கண்ண தொறக்கையில்
உன் முகம் தெரியணும்
உசுருள்ள வரைக்குமே
உனக்கென்ன பிடிக்கணும்

கடல் அலை போல உன் கால் தொட்டு ஒரசி
கடல் உள்ள போறவ நான் இல்லடி
கடல் மண்ண போல உன் காலோட ஒட்டி
கரை தாண்டும் வரை நான் இருப்பேனடி

கண்ணான கண்ணே நீ கலங்காதடி
என் உயிரோட ஆதாரம் நீதானடி
கண்ணான கண்ணே நீ கலங்காதடி
யார் போனா என்ன நான் இருப்பேனடி

நித்தம் நித்தம் நீ உடைஞ்சா
ஒட்ட வைக்க நான் இருக்கேன்
கிட்ட வச்சு பாத்துக்கவே
உயிர் வாழுறேனடி

மறவாதே
மனம் மடிந்தாலும்
வரும் முதல் நீ
முடிவும் நீ
அலர் நீ
அகிலம் நீ

ஓ நீயே போக சொன்னாலும்
போக மாட்டேன்